نبردها یکی پس از دیگری پیروز میشوند
مراسم اسکار ۲۰۲۶ در حالی برگزار شد که مردم ایران به امید آزادی، در خاموشی کامل اینترنت و در زیر سایه جنگی طاقتفرسا به سر میبرند. اسکاری که از هر چیزی صحبت شد بجز ایران. گویی برای دنیای بیرون همه چیز مهمتر از آزاید ایران است. از طعنههای بی مزه جیمی کیمل به ترامپ، تا شعار «نه به جنگ و آزادی فلسطین» خاویر باردم، بازیگر اسپانیایی، هنگام معرفی جایزه بهترین فیلم بین المللی .این واقعیت تلخ اما، در آنسوی مرزها نتوانست از شکوه این رویداد هنری بکاهد. بر روی فرش قرمز سالن «دالبی» در لسآنجلس، چهرههای معروف سینما، بی آنکه بدانند در دوردستها، زندگی چگونه به چالش کشیده شده است در برابر دوربینها درخشیدند و مراسم سالیانه اسکار را برگزار کردند. در این گزارش با جزئیات مراسم امسال آشنا میشوید.
باران اسکار بر فیلم «نبرد پشت نبرد» پل توماس اندرسن بارید
در اعلام نهایی مهمترین بخش یعنی بهترین فیلم ، فیلم One Battle After Another با شکست دادن نه نامزد دیگر، جایزه را از آن خود کرد و مراسم اهدای جوایز درخشانی را به پایان رساند. این فیلم در مجموع شش اسکار از ۱۳ نامزدی کسب کرد و با کنار زدن رقیب اصلی خود، Sinners، جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد.کمدی جدی و سیاسی پل توماس اندرسن که در صدر فهرست فیلم های محبوب در سال ۲۰۲۵ قرار داشت، به فهرست آثاری چون All About Eve، The Godfather: Part II و The Hurt Locker پیوست که هر کدام شش جایزه اسکار به خانه برده اند.
پل توماس اندرسن نخستین اسکار بهترین کارگردانی خود را به دست آورد؛ بله، او تا امروز هرگز این جایزه را نبرده بود، حتی برای مجموعه فیلم های تحسین شده ای مثل There Will Be Blood، The Master و Phantom Thread. او همچنین اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را هم دریافت کرد.او در سخنرانی احساسی خود از همسرش، مایا رودولف، تشکر کرد و گفت این فیلم را برای فرزندانش نوشته است: «این فیلم را برای بچه هایم نوشتم تا بابت آشفته بازاری که در این جهان تحویلشان می دهیم عذرخواهی کنم.» او سپس ابراز امیدواری کرد که نسل فرزندانش بتواند گناهان نسل او را جبران کند.

رقیب اصلی این فیلم در شب اسکار (و در واقع در طول تمام فصل جوایز)، فیلم ترسناک خون آشامی رایان کوگلر، Sinners، با نامزدی در ۱۶ رشته رکوردشکنی کرد.جالب اینجاست که در مراسم اهدای جوایز امسال، رقابت بین «نبرد پشت نبرد» و «گناهکاران» – دو نامزد با بیشترین نامزدی اسکار – هیجانانگیزتر هم شد، زیرا بلافاصله پس از اینکه «یک نبرد پس از دیگری» جایزه بهترین فیلمنامه را برد، «گناهکاران» در بخش بهترین فیلمنامه اورجینال نیز برنده اعلام شد.
مایکل بی. جردن در یکی از رقابتی ترین دوره های چند سال اخیر در بخش بهترین بازیگر مرد، از والدین خود بابت این جایزه تشکر کرد. رقبای او تیموته شالامه برای Marty Supreme، لئوناردو دی کاپریو برای نبرد پشت نبرد، واگنر مورا برای The Secret Agent و ایتن هوک برای Blue Moon بودند.شاید مهمترین نکته درباره گناهکاران این بود که آتوم دورالد آرکاپاو برای این فیلم اسکار بهترین فیلمبرداری را برد؛ اتفاقی تاریخی، چون او نخستین زنی است که در این رشته برنده می شود. این نخستین بار در ۹۸ سال تاریخ اسکار است.

همان طور که پیش بینی میشد، جسی باکلی برای بازی در فیلم Hamnet، اسکار بهترین بازیگر زن را برد و شان پن هم برای بازی ترسناک اما بامزه اش در نقش سرهنگ استیون جی. لاک جا در نبرد پشت نبرد که یکی از بهترین نقش های او در سال های اخیر بود جایزه بهترین بازیگر مرد مکمل را به دست آورد. او اکنون چهارمین بازیگر مردی است که سه اسکار بازیگری در کارنامه خود دارد (پس از دنیل دی لوئیس، جک نیکلسون و والتر برنان). با این حال شان پن در مراسم حضور نداشت (یا شاید هم ترجیح داد نیاید؛ او مدتی است در چندین مراسم اهدای جوایز شرکت نمیکند ).
جایزه بخش بهترین بازیگر زن مکمل به ایمی مدیگن رسید برای نقش منفی و البته ماندگار عمه گلادیس در سلاحها. این نقش برای مدیگن ۷۵ ساله نوعی بازگشت به مرکز توجه بود؛ او با این پیروزی رکورد طولانی ترین فاصله میان نخستین نامزدی و نخستین برد را شکست: ۴۰ سال پس از نامزدی اش در سال ۱۹۸۶ برای فیلم Twice in a Lifetime.
دیگر برنده بزرگ شب، Frankenstein ساخته گیرمو دل تورو بود که سه اسکار بهترین طراحی لباس، بهترین گریم و آرایش مو و بهترین طراحی صحنه را به خانه برد. در سوی دیگر، Marty Supreme با وجود ۹ نامزدی دست خالی ماند. یواکیم تریه برای Sentimental Value ۹ نامزدی چشمگیر به دست آورد اما تنها با یک تندیس (بهترین فیلم بین المللی) سالن را ترک کرد و نتوانست به پرجایزه ترین تولید بین المللی تاریخ اسکار تبدیل شود. با این حال Sentimental Value نخستین برد نروژ در این شاخه است.جعفر پناهی، با فیلم یک تصادف ساده، که البته انتظارش هم میرفت، دست خالی به خانه بازگشت.
بهترین فیلم: «نبرد پشت نبرد»
بهترین بازیگر زن: جسی باکلی، «هَمِنت»
بهترین بازیگر مرد: مایکل بی. جردن، «گناهکاران»
بهترین بازیگر زن نقش مکمل: ایمی مدیگان، «سلاحها»
بهترین بازیگر مرد نقش مکمل: شان پن، «نبرد پشت نبرد»
بهترین کارگردان: پل توماس اندرسون، «نبرد پشت نبرد»
* بهترین فیلمنامه اقتباسی: «نبرد پشت نبرد»، پل توماس اندرسون
فیلمنامه اورجینال عالی: «گناهکاران»، رایان کوگلر
بهترین فیلم مستند: «آقای هیچکس علیه پوتین»
فیلم مستند کوتاه: «تمام اتاقهای خالی»
بهترین فیلم انیمیشن: «شکارچیان شیطان کیپاپ»
فیلم کوتاه انیمیشن: «دختری که مروارید گریه میکرد»
سینمایی: «گناهکاران»، آتم دورالد آرکاپاو
طراحی لباس: «فرانکنشتاین»، کیت هاولی
تدوین فیلم: «نبرد پشت نبرد»، اندی یورگنسن
بهترین فیلم بینالمللی: «ارزش احساسات» (نروژ)
بهترین فیلم کوتاه: «خوانندگان» و «دو نفر در حال رد و بدل کردن بزاق»
چهرهپردازی و آرایش مو: «فرانکنشتاین»، مایک هیل، جردن ساموئل و کلیونا فیوری
موسیقی پس زمینه: “گناهکاران”، لودویگ گورانسون
آهنگ اصلی فیلم: «Golden»، از «KPop Demon Hunters»
طراحی صحنه: «فرانکنشتاین»
صدای عالی: «F1»
جلوههای ویژه: «آواتار: آتش و خاکستر»
دستاوردها در انتخاب بازیگر: «نبردی پس از نبردی دیگر»





