«ما هنوز هم انتظار داریم عکاسی حقیقت را به ارمغان بیاورد، اما این ایده در واقع از مجلات مصور دهه ۱۹۳۰ برای آگاه‌کردن خوانندگان درباره اینکه چیزها در جای دیگری چگونه کار می‌کنند، سرچشمه گرفت»، آن زمان، آزادی خلاقانه برای تغییر تصویر به چالش کشیده نمی‌شد. هر چیزی که ممکن بود امتحان می‌شد و تولید می‌شد. هیچ محدودیت اخلاقی برای تولید تصاویر غیرواقعی وجود نداشت. هیچ‌کس شما را از انجام این کار منع نمی‌کرد. برای نمونه، حذف و جابه‌جایی سر کسی، عکاس را با یک پازل دلپذیر روبه‌رو می‌کرد. در مورد این کارت که تا دهه ۱۸۸۰ جای کارت دو‌ طرفه کوچک‌تر را گرفته بود با طنز سیاه خود، ماموریت خلاقانه بسیار موفق خود را به نمایش گذاشت است. تنها موقعیت پرده‌ای که سر اصلی را مخفی کرده و برخی تصحیح‌های نوری که تحت میکروسکوپ قابل‌رؤیت هستند، سرنخ‌هایی برای نحوه ایجاد این عکس فریبکارانه توسط عکاس را فراهم می‌کنند.